Hayvanlar Alemi Hikayeleri, çocukların doğayla bağ kurmasını destekleyen, empati ve merak duygularını güçlendiren özgün hikâyelerden oluşur. Bu kategoride yer alan anlatılar; ormanlardan savanalara, denizlerden gökyüzüne uzanan hayvan dünyasını sıcak, akıcı ve anlaşılır bir dille sunarken sevgi, dostluk, cesaret, paylaşma ve sorumluluk gibi değerleri doğal bir şekilde işler. Yaş gruplarına uygun kurgularla hazırlanan bu hikâyeler, çocukların hayal gücünü besleyen güvenli bir okuma alanı sunar ve ebeveynler için nitelikli, düzenli güncellenen bir masal/hikaye arşivi niteliği taşır.
Güneş, çimenlerin üstüne bal gibi bir ışık döküyordu. Sabahın serinliği daha yeni yeni çekiliyordu ama bahçedeki hayat çoktan başlamıştı. Yaprakların altından çıkan karıncalar, minik ayaklarıyla toprağı tıkır tıkır döverken, çiçeklerin…
Sıcak bir sabah güneşi, kocaman yaprakların arasından süzülüp yere benek benek düşüyordu. Kuşların cıvıltısı, uzaktan gelen bir derenin şıpırtısıyla karışıyor; orman, sanki uyanırken esniyormuş gibi yumuşacık sesler çıkarıyordu. Bu ormanda…
Güneş, sabahın ilk ışıklarını çiy tanelerinin üstüne serperken, Papatya Tepesi’nde her şey pırıl pırıl parlıyordu. Otların ucunda inci gibi duran damlalar, sanki küçük aynalar gibi gökyüzünü yansıtıyordu. Papatya Tepesi’nin en…
Maviyle yeşilin birbirine karıştığı, dalgaların kıyıya usul usul dokunduğu bir sahil kasabasında, herkesin çok sevdiği bir pelikan yaşardı. Adı Poyraz’dı. Poyraz sıradan bir pelikan değildi; kanatları güçlüydü ama asıl gücü…
Uzak dağların ardında, gökyüzünün yere en yakın olduğu bir vadi vardı. Bu vadiye Güneşova denirdi. Sabahları çiğ kokar, akşamları rüzgâr fısıldardı. Vadinin hemen kıyısında, kerpiçten yapılmış küçük evlerin olduğu bir…
Kuzey rüzgârlarının hiç susmadığı, karın bazen gökyüzünden değil de yerin kalbinden yağıyormuş gibi hissettirdiği bir diyarda, bembeyaz ormanların ortasında küçük bir köy vardı. Bu köyde yaşayanlar için kar, soğuk ya…
Uzak ama güneşin her sabah altın gibi doğduğu bir diyarda, geniş otlakları ve uzun akasya ağaçlarıyla bilinen Işıkdüzü Ovası varmış. Bu ovada yaşayan hayvanların en dikkat çekeni, siyah beyaz çizgileriyle…
Uçsuz bucaksız bir ormanda, sabah ışıkları yapraklara altın dokunuşlar bırakırken, küçük bir aslan yavrusu yaşarmış. Adı Lumo değilmiş bu kez, ama herkes ona “Işıltı” dermiş çünkü gözleri sürekli bir şeyleri…
Bir zamanlar, dağların sessizliğe yaslandığı, bulutların geceleri ninni söylediği uzak bir vadide Zeynep adında merak dolu bir kız yaşarmış. Köylüler arasında sadece fısıltılarla dile getirilen bir varlığa, yeniden doğuşun sembolü…
