Peppa Pig Hikayesi

Gökyüzü sabahın ilk ışıklarıyla pırıl pırılken Peppa perdeleri açmış ve dışarıdaki renklere hayran kalmış. Güneş parlak, hava mis gibiymiş.

— Anneee! Böyle havada evde durulmaz, bisiklete binelim! diye sevinçle bağırmış.

Anne Domuz, mutfakta tostları hazırlarken gülümsemiş.

— Güzel fikir Peppa. Hem temiz hava almak harika olur. Ama önce karnımızı doyurup bazı kurallar hatırlayacağız.

George, ağzı dolu dolu konuşmaya çalışırken kendi hayaliyle coşmuş:

— Dinozor bisiklete binsin! Ben de sürmek istiyorum!

Kısa sürede bütün aile, ormanın kıyısındaki bisiklet yoluna gelmiş. Kasklar takılmış, ziller kontrol edilmiş, herkes hazırmış.

Baba Domuz ciddiyetle anlatmış:

— Birinci kural: Bisiklet sadece yolunda sürülür, kimse kimseyi itip kakmaz.
— İkinci kural: Düzenli gideriz, birbirimize saygı gösteririz.

Peppa, dikkatlice dinleyip kibarca cevap vermiş:

— Peppa bu kurallara uyacağına söz verir!

George da minik sesiyle mırıldanmış:

— George de söz!

Ormanın içinden geçerken kuşlar şarkı söylüyor, çimenler dans ediyormuş. Peppa pedal çevirirken kendini özgür hissetmiş.

“Bugün kesinlikle çok eğlenceli olacak” diye düşünmüş içinden.

Biraz ilerleyince Suzy Koyun ve Danny Köpek’le karşılaşmışlar. Onlar da bisiklete binmek için gelmiş.

Suzy hemen bir öneri sunmuş:

— Gel Peppa, şu büyük ağaca kadar yarışalım mı?

Peppa’nın gözleri parlamış ama yine de izin istemiş:

— Anne, yarışabilir miyiz?

Anne Domuz sakin bir sesle uyarmış:

— Yarışabilirsiniz ama yoldan çıkmak yok, frenleri iyi kullanın.
— Ve kimseyi rahatsız etmeyin.

Yarış başladığında Peppa rüzgârı yüzünde hissetmiş, kalbi hafifçe hızlanmış. Derken yol kenarında duran birini fark etmiş. Pedro Ponny’nin bisikleti bozulmuş, zinciri yerinden çıkmış.

Pedro neredeyse gözleri dolarak söylemiş:

— Herkes gidiyor ama bense yolda kaldım…

Peppa bir an duraklamış. Kazanmak için devam edebilirmiş.
Ama içindeki ses başka bir şey fısıldamış:

“Kimse eğlenirken bir başkası üzgün kalmamalı.”

Peppa sertçe fren yapıp bisikletinden inmiş.

— Üzülme Pedro, Peppa yardım için burada!

George da atılmış:

— Ben tutayım, sen tak!

Baba Domuz, uzman bir tamirci edasıyla zinciri yerleştirivermiş.

— Görüyor musunuz, birlikte hareket edince en zor şey bile kolaylaşıyor.

Pedro büyük bir rahatlamayla pedal çevirmiş:

— Teşekkür ederim Peppa! Tek başıma yapamayacaktım.

Peppa gülümsemiş:

— Yarışı kaybetmek hiç önemli değil. Bir arkadaşın yalnız kalmaması daha güzel.

Bu sırada ağaca ilk varan Suzy ve Danny geri dönmüş.

Suzy şaşkınlıkla sormuş:

— Peppa neden durdun?

Peppa gururla cevap vermiş:

— Çünkü gerçek arkadaş, öne gittiğinde değil; arkada kalanı fark ettiğinde kazanır.

Danny çok etkilenmiş:

— O zaman bu yarışın birincisi sensin Peppa!

Gün batarken bisiklet yolu yumuşak turuncuya bürünmüş. Herkes yorgun ama mutluymuş. Eve döndüklerinde Anne Domuz Peppa’yı kucaklamış.

— Bugün hem doğada dikkatli olmayı, hem kurallara uymayı, hem de yardımsever olmayı başardın. Seninle gurur duyuyorum.

Peppa kahkaha atmış:

— Peppa bugün şunu öğrendi: Pedal çevirmek güzeldir ama en güzel yolculuk birlikte olandır.

George da zilini şaklatmış:

— Diing diing! Yarın yine bisiklet!

Ve o gün, Peppa ile arkadaşlarının birlikte öğrendiği bu küçük ders, hafızalara sıcak bir hikaye olarak kazınmış.